Zmiany wprowadzone przez nowelizację z 7 października 2022 r. nie ominęły również regulacji dotyczących opodatkowania dochodów zagranicznych jednostek kontrolowanych (ang. Controlled Foreign Company, CFC). Przepisy o opodatkowaniu właścicieli zagranicznych jednostek kontrolowanych zostały wprowadzone do polskiego porządku prawnego w 2015 r., a następnie były nowelizowane w 2018 r. w celu dostosowania polskich regulacji do dyrektywy Rady (UE) 2016/1164 z 12 lipca 2016 r. ustanawiającej przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego (Dz.Urz. UE z 2016 r. L 193, s. 1; ost.zm. Dz.Urz. UE z 2017 r. L 144, s. 1; tzw. dyrektywa ATAD), a na początku 2022 r. w celu uszczelnienia polskiego systemu podatkowego w ramach gruntowej reformy, jaką miał być Polski Ład.
Przypomnijmy, że koncepcja opodatkowania CFC ma zapobiegać wykorzystywaniu przez polskich rezydentów podatkowych podmiotów z rajów podatkowych lub krajów szeroko stosujących zwolnienia podatkowe lub nakładających niskie podatki. W określonych sytuacjach polski rezydent podatkowy ma obowiązek wykazać do opodatkowania dochód w Polsce, który faktycznie został osiągnięty przez zagraniczny podmiot, z którym ów rezydent jest powiązany. Warto zauważyć, że ustawa nie dotyczy jedynie zagranicznych spółek, lecz również zagranicznych fundacji i trustów - gdzie elementem wiążącym polskiego podatnika z zagranicznym podmiotem jest prawo do otrzymania świadczenia od danej jednostki, czy też ekspektatywa otrzymania takiego świadczenia.
Ten artykuł przeczytasz w ramach płatnego dostępu